Świetliczaki na tropie…ludzi z pasją - Ludwig van Beethoven - Szkoła Podstawowa nr 29

Informacja Administratora

Na podstawie art. 13 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych), Dz. U. UE. L. 2016.119.1 z dnia 4 maja 2016r., dalej RODO informuję:
1. dane Administratora i Inspektora Ochrony Danych znajdują się w linku „Ochrona danych osobowych”,
2. Pana/Pani dane osobowe w postaci adresu IP, są przetwarzane w celu udostępniania strony internetowej oraz wypełnienia obowiązków prawnych spoczywających na administratorze(art.6 ust.1 lit.c RODO),
3. jeżeli korzysta Pan/Pani z odnośnika na stronie będącego adresem e-mail placówki to zgadza się Pan/Pani na przetwarzanie danych w celu udzielenia odpowiedzi,
4. dane osobowe mogą być przekazywane organom państwowym, organom ochrony prawnej (Policja, Prokuratura, Sąd) lub organom samorządu terytorialnego w związku z prowadzonym postępowaniem,
5. Pana/Pani dane osobowe nie będą przekazywane do państwa trzeciego ani do organizacji międzynarodowej,
6. Pana/Pani dane osobowe będą przetwarzane wyłącznie przez okres i w zakresie niezbędnym do realizacji celu przetwarzania,
7. przysługuje Panu/Pani prawo dostępu do treści swoich danych osobowych oraz ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania lub prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania,
8. ma Pan/Pani prawo wniesienia skargi do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych,
9. podanie przez Pana/Panią danych osobowych jest fakultatywne (dobrowolne) w celu udostępnienia strony internetowej,
10. Pana/Pani dane osobowe nie będą podlegały zautomatyzowanym procesom podejmowania decyzji przez Administratora, w tym profilowaniu.

Przejdź do głównego menu
Przejdź do treści
Przejdź do wyszukiwarki
Przejdź do mapy strony

Świetliczaki na tropie…ludzi z pasją - Ludwig van Beethoven

Kolejnym zadaniem Ogólnopolskiego Projektu Edukacyjnego pod hasłem „Świetliczaki na tropie … ludzi z pasją” było poznanie życia i muzyki Ludviga van Beethovena. Dzieci dowiedziały się, że pomimo postępującej utraty słuchu, która z czasem doprowadziła go do całkowitej głuchoty, kompozytor nie zaprzestał pisania muzyki, a nawet właśnie wówczas stworzył największe swoje dzieła. By poczuć dźwięki i wibracje, radził sobie w niekonwencjonalny sposób, używając specjalnie skonstruowanych trąbek czy obcinając nogi fortepianu.

Dzieci przyznały, że wiele osób załamałoby się w takiej sytuacji, a postawa Beethovena i jego wspaniała muzyka świadczą o tym, że nawet największe przeciwności losu nie muszą pozbawiać nas marzeń i przeszkadzać w osiąganiu celów.

Uczniowie mieli także okazję posłuchać muzyki tego wybitnego kompozytora. Z niektórymi utworami, jak „Dla Elizy” czy „Oda do radości” z finału IX Symfonii, byli już osłuchani, a teraz dowiedzieli się, kto jest autorem tych znanych utworów. Podczas słuchania dzieci malowały tę muzykę tak, jak ją czują i widzą. Stworzyły w większości abstrakcyjne obrazy, zróżnicowane pod względem treści i doboru kolorów.

Autorem pracy jest Piotr Sapieżyński, uczeń klasy 3b. Obraz powstał podczas słuchania „Sonaty księżycowej „ Ludwiga van Beethovena. Przedstawia rozgwieżdżone nocne niebo. Głównym elementem są żółte, nieregularne gwiazdy- jedna przypomina klasyczną pięcioramienną, pozostałe mają bardziej obłe, chmurkowate kształty. Tło w odcieniach niebieskiego i bieli namalowane dynamicznymi, wirującymi pociągnięciami pędzla tworzy efekt głębi i ruchu. Obraz wykonany jest farbą plakatową, ale miękkie przejścia kolorów i delikatne rozmycia przypominają akwarelę. Całość sprawia wrażenie kompozycji marzycielskie i pełnej lekkości.

Autorką tej pracy jest Zuzanna Getka, uczennica klasy 3b. Obraz powstał podczas słuchania „Ody do radości” z IX Symfonii Beethovena. Stanowi on abstrakcyjną, ekspresyjną kompozycję namalowaną na białym tle. Składa się z szerokich, dynamicznych pociągnięć pędzla w żywych kolorach: fioletowym, niebieskim, zielonym, żółtym i różowym. Linie są zakrzywione, swobodne i przecinają się w różnych miejscach, tworząc wrażenie ruchu i energii. Całość wygląda spontanicznie i radośnie.

To praca autorstwa Nikoli Nowińskiej, uczennicy klasy 3b. Powstała podczas słuchania „Ody do radości” z IX Symfonii Beethovena. Na obrazie widzimy lekką, radosną abstrakcję pełną kolorowych, swobodnych pociągnięć pędzla. Dominującym elementem jest szeroka, falująca niebieska linia biegnąca po przekątnej — przypomina strumień, wstęgę albo drogę prowadzącą przez całą kompozycję. Wokół niej pojawiają się liczne „wybuchy” koloru: gwiazdkowe, promieniste kształty w odcieniach niebieskiego, różowego i fioletowego. Między nimi rozsiane są drobne kropki, plamki pociągnięcia pędzla w żółci, czerwieni i różu, które przydają obrazowi lekkości i spontaniczności Całość wygląda jak zabawa kolorem i ruchem — bardzo swobodna, pełna energii, jak praca wykonana intuicyjnie, z dużą radością tworzenia.

Autorką pracy jest Zuzanna Chmiel, uczennica klasy 3 b. Obraz powstał podczas słuchania IX Symfonii Beethovena. Na białym tle rozmieszczone są dziesiątki krótkich, energicznych pociągnięć pędzla w żywych kolorach: różowym, czerwonym, niebieskim, pomarańczowym i żółtym. Każdy ruch jest wyraźny, jakby wykonany płaskim pędzlem, dzięki czemu widać kierunek i fakturę farby. Kompozycja jest całkowicie swobodna — pociągnięcia nie tworzą konkretnego kształtu, lecz układają się w dynamiczny, radosny rytm. Kolory przeplatają się bez schematu, co nadaje całości spontaniczny, ekspresyjny charakter. Obraz wygląda jak czysta zabawa kolorem i ruchem, pełna energii i lekkości.

Obraz stworzony przez Magdalenę Szczepańską, uczennicę klasy 3b, podczas słuchania muzyki Beethovena. Widać na nim pogodną, dziecięcą scenę namalowaną żywymi kolorami. Dolną część zajmuje zielona trawa, z której wyrastają cztery kwiaty — czerwono‑żółte, o prostych, grubych płatkach i zielonych łodygach. Nad nimi unoszą się niebieskie chmurki obrysowane różem i fioletem, co nadaje im bajkowy, fantazyjny charakter. Górna część obrazu jest wypełniona brązową plamą, przypominającą koronę drzewa albo ciepłe, zachodzące niebo. Z tej brązowej przestrzeni „zwisają” dwa czarne symbole nut, jakby muzyka była częścią krajobrazu. Całość jest radosna, pełna wyobraźni i swobodnej ekspresji — wygląda jak świat, w którym natura i muzyka przenikają się w zabawny, kreatywny sposób.

Tekst i zdjęcia Elżbieta Unger.